tükeniyoruz

2 ay önce
122 kez görüntülendi

tükeniyoruz

tükeniyoruz

Duygularimizin
Simdi öyle
Hissiz ve bos
Bakıyoruz hayata
Gözlerimiz yitirdi isigini
Sondu atesi yüreğimizin
Takvimin yaprakları
Azalıp artıkça
Boaşlttık heybeyi
Ne varsa sevgi ve ask adına
Sildik iz bırakmadan

Sana şiir yazmaya kalksam uzun mu uzun sürecek
Bu yalnızlık birkaç kalemin kömürünü tutuşturur
Beni bu zahmetten kurtarmak ta mümkün elbette
Bir gelsen yanmasa kağıtlar ve sönsem

Sana şiir yazmak öylesine istemiyorum aslında
Bir de bakmışım ki sayfalar simsiyah ben ferahlamışım
Seninle doluyken içim sayfalara aktarmışım
Haşa ya sevgim azalırsa  yazmam bir daha çektim elimi

Gelecektin, en ateşlisinden bir şiir tutuşturacaktım ısınacaktık
Kelimeler alevle uçuşacaktı odada
Kokunla bir
En kaçağından çay demleyecektik üstüne
Odanın içinde gizli saklı kalmış köşeler dile gelecekti
Kapı arkasındaki gölgeler aydınlanacaktı
Camlarda biriken su damlaları iç geçirecekti
Akıp gidecekti yerçekimine yenilip
adın kalacaktı herşeyin üstünde
Elini nereye atsan nurlanacaktı
Gelsen ah bir gelsen
Ben tutuşturamadığım şiirlerlerin arasında
Kaybolmayacaktım.

Duyuyorum
Kulaklarimda çiglik çigliga
Karanlik.
Gömuldüm
Duvarlarin soğuguna
Gozlerimi süleymanciklara dikerek
Alabildigince yalnizlik
içimde Eriyip gidiyor
zamanla sabrim

Başucumda kağıt,
Yanında kalem
Şiir yazabilmem için
Bir de sen olmalısın
Bakmalıyım gözlerine
Ağlamalıyım sonra
Seni yazmalıyım gözyaşlarınca
Saf ve temiz
Sen gibi
Sevgim gibi

Bak yine
uykusuz geciyor zaman
Aklimdan düşsen de huzura ersem
Ya da gelsen
en iyisi hepten yani…
Hepten huzura ersem
Gel gör ki
Üç adimda biten koridorda
Ömrümün en uzun yolunu
Buzdolabınin
adamı deli eden sesi
Eşliĝinde geçiyorum
Bir uçtan diĝerine.
zamanın yontulmuş yelkovanı
akrebe özenip
Aĝır àĝır ilerliyor
nispet yaparcasına

Işık sızıyor karanlık odama
perde aralarından
Dışarda karanlıĝı öldüren
sokak lambaları
Içerde alabildiĝine vuslat
Aĺabildiĝine sen

Allı pullu bir gelin gibi
duruyor bazen hayalin
Gözlerimi kapasam
Sana açiyorum yine
Gozlerimi açsam
Perde aralarından sızan ışık
Keskin bir bıçak gibi kesiyor
bazi yerlerinden Hayalinin
Kadife bir naĝmede kayboluyorum
çok sonra

gördükçe seni tazelenir sanki hayatım
sensiz bana bu can-ı cihan zerre değer mi”
Yaraya merhem mi
şimdi bu
Yoksa yaranın ta kendisi mi
Bilemedim…

Karanlıkla yıkanirken şehir,
Kelimeler seni arar.
Deli çaglarken nehir,
Yüreğim seni arar

Kağıdın,kalemin yok anlamı
Fiiller yitirir gücünü
Durgunlaşır sular
Lambalar pervanesiz
Sen gizlisin

Derken
sıcak bir rüzgar
Karanlığı yırtarak
Senden olmalı
Gitgide ısınıyor içim
Ayak seslerini duyuyorum
rüzgarla
Sonra kayboluyorsun
Bütün duyularda

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış.

Yorum Yaz


Yukarı Çık